Merhaba, önceki iki bölüme gösterdiğiniz ilgiye çok teşekkür ederim. Bu yazı dizisi uzun zamandır hayatıma ve doğru olduğunu sandığım her şeye karşı duyduğum güvensizlik sonucunda ortaya çıktı. Yazmak, yaşadığım iç sıkıntılarıyla, karamsarlık, güvensizlik hisleriyle baş etmeme yardımcı oluyor. Aldığım mesajlar ve yorumlar sonucunda sizin de benzer deneyimler yaşayarak zorluklar çektiğinizi, benzer duyguları yaşadığınızı görüyorum. Sanırım bunları yazıya dökerek paylaşmak sade

Bali’de bir Pazar gününden merhaba. İkinci bölümü geçen hafta yazıp yayınlamak istiyordum ama Derin’in doğum günüydü. Olmadı. Ardından benim doğum günümü kutladık. Özel günlerin getirdiği beklenti ve bu beklentilerin üzerimde bıraktığı yorgunluğu özellikle bu sefer çok yoğun hissettim. Buraya gelip ailece tekrar beraber olunca her şey harika olacak gibi geliyordu ama öyle olmadı. Ailece mutlu olsak da hepimiz bir burukluk, yas içindeyiz. Üzgünüz. Düzenimizden koptuk. Çocuklar

Gerçek şu ki çocuklar her zaman önceliğimdi. Ben de hayatı onlarla paylaştığım bir düzen kurdum. Eğer buna sebep olan tercilerimin, evliliğimin, okulların, eğitim sisteminin bizi getirdiği yer ise, hepsine minnettarım. Ailece bir yıldır ayrı yaşıyor olmanın acısıyla beraber belirsizlikler, nerede yaşayacağımız, neyle uğraşacağımız gibi sorular kafamızı uzun süredir meşgul ediyordu. Yazıya dökemediğim nedenler yüzünden hayatımız alt üst olmuştu. Ne yaşadığımızı ben bilirim. Am

13 Temmuz 2026 Denpasar Bali Saatimi kurup Bali’nin başkenti Denpasar’a gitmek için 07:00 gibi uyandım. Sabah sessizliği muhteşem. Herkes uyuyor, sadece ben varım. Kahve yaptım. Yola çıkacağımız için bir işe koyulamadım. Sürekli verimli olmam gerektiğini söyleyen tarafım her anın değerlendirilmesi gerektiğini söylüyor. O sesi dinlemedim, 1-1,5 saat boyunca kahvemin keyfini çıkarmaya, Denpasar’da gidebileceğim yerlere, kumaşçılara baktım. Merin’le bir yere gitmek, plan yapmak

12 Temmuz 2026 Pazar Bu sabah spor salonunda yürüyüşe giderken her gün yaptığım gibi yeni bir film seçmem gerekiyordu. Şu an bilgisayar karşısına yazı yazmak için oturmamı sağlayan muhteşem filmi seçtim. Julie ve Julia. Film o kadar güzeldi, karakterlerin yaşadıkları öyle çok benimkilere benziyordu ki yazmadan edemedim. Yaşadıkları heyecanı, mutluluğu, aşkı, hayal kırıklıklarını, hüsranı iliklerime kadar hissettim. Benzerlerini devamlı hissediyorum. Filmlerde, kitaplarda, pod